1) Τὴν εἰρήνην τοὺς Λακεδαιμονίους αἰτοῦσιν οἱ ᾿Αθηναῖοι.
2) Ἡ εἰρήνη ποιήσει ἡμᾶς ἀρίστους.
3) Οὗτος ὁ ἄνθρωπος τὴν εἰρήνην θησαυρόν ἐνόμιζεν.
Ese home consideraba a paz (como) un tesouro.
4) Ὁ μὲν πόλεμος κακός, ἡ δ᾿ εἰρήνη καλή.
A guerra é mala, a paz boa.
5) Ἐν τοῖς λόγοις τούτων τῶν ἀνθρώπων ἦν εἰρήνη.
Nas palabras deses homes había paz.
6) ῾Ο πόλεμος αὐτοὺς πονηροὺς πεποίηκε.
A guerra fíxonos malvados.
7) Ἐν τῇ εἰρήνῃ οἱ ποιηταὶ τοὺς ἀνθρώπους τὴν ἀρετὴν ἐδίδασκον.
Na paz os poetas ensinaban a virtude aos homes.
8) Οἱ μὲν τὴν εἰρήνην θέλουσιν, οἱ δὲ τὸν πόλεμον.
Uns queren a paz, outros a guerra.
Tamén estas de tradución inversa:
Ὁ πόλεμος ποιεῖ κακὸν τὸν βίον τῶν πολιτῶν.
Corregir pax.95 (2a-b)
Pon en grego:
Considerades ao cidadán digno de liberdade.
Νομίζετε τὸν πολίτην ἄξιον τῆς ἐλευθερίας
Os deuses ocultaban o lume aos homes.
Οἱ θεοὶ ἐλάνθανον τὸ πὺρ τοὺς ἀνθρώπους.
PARA O MARTES:
Exercicio 1 y 2 pax. 96-97