Εἴ τι καλὸν μανθάνουσιν οἱ νεανίαι ἐν τῇ ψυχῇ αὐτὸ φυλάττουσιν.



sábado, 13 de febrero de 2016

O PARTICIPIO

El participio es un adjetivo verbal, se declina, pues, en todos los casos, géneros y números.

-Los participios activos tienen como característica -ντ- y se declinan como un sustantivo en -ντ de la 3ª declinación.

-Los participios en voz media tienen el sufijo -μενος, -μένη, -μενον

 PRESENTE ACTIVO  //   AORISTO ACTIVO

Masc.  λύων, λύοντος    //   λύσας, λύσαντος
Femen. λύουσα, λυούσης  // λύσασα, λυσάσης
Neutro: λῦον, λύοντος  //   λῦσαν, λύσαντος

PRESENTE MEDIO: Masc. λυόμενος, Femen. λυομένη, Neutro λυόμενον


AORISTO MEDIO:  Masc. λυσάμενος, Femen. λυσαμένη, Neutro λυσάμενον


No olvideis el participio del verbo εἰμί:

Masc.  ὤν, ὄντος
Femen. οὖσα, οὔσης
Neutro: ὄν, ὄντος

En cuanto a la sintaxis del participio:

1- el participio precedido de artículo se sustantiva y puede llevar complementos
Ej.:  ὁ λέγων = el que habla (=el orador)  // οἱ ἔχοντες χρήματα= los que tienen dinero
2-el participio sin artículo puede actuar como adjetivo, acompañando a un sustantivo:
 Ἔπλευον εἰς τὰς Αἰόλου νήσους καλουμένας = navegaban hacia las llamadas islas de Eolo
 o formando una oración subordinada de participio, en cuyo caso distinguimos:
2.1.participio concertado (puedes traducirlo por gerundio u oración adverbial)
 Τοὺς τῆς πόλεως νόμους παρέβαινες τοῦτο ποιῶν = Transgredías las leyes de la polis haciendo eso (=al hacer eso)
2.2. participio absoluto

 Aqui os dejo estas frases para practicar el participio:

-Оἱ ὁρῶντες αὐτὸν ἐθαύμαζον καὶ ἐσιώπων
-Ἐνίοτε οἱ νοσοῦντες ταῖς τῶν ἰατρῶν συμβουλίαις οὐ πείθονται.
-Оὐκ ἀναγκαίως δίκαιός ἐστιν ὁ δίκαια λέγων.
-Οἱ δ᾿ Ἀθηναῖοι ταῦτα ἀκούοντες κήρυκας πέμπουσιν.
-Πάντα τὰ ἐν τῇδε τῇ γῇ ὄντα δῶρον θεοῦ ἐστι.
-Кαπνὸν φεύγων εἰς πῦρ περιέπεσον
-Ταῦτα δ᾿ ἔπραττε βουλόμενος  παιδεύειν τοὺς πολίτας
-Οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες οὐκ ἀεὶ εὐδαίμονές εἰσιν.
-Ὁ πατὴρ ἀποθνῄσκων ἔλεγε πρὸς τοὺς υἱούς.
-Оἱ Θηβαῖοι τὴν ἐν Λεύκτροις μάχην νικήσαντες καὶ ἄφθιτον ἐξ αὐτῆς δόξαν λαβόντες τῇ εὐτυχίᾳ κακῶς ἐχρῶντο.
 -Оὐ μόνον Λεωνίδας ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ μετ’ αὐτοῦ ἐν Θερμοπύλαις ἀπέθανον τοῖς νόμοις πειθόμενοι

jueves, 11 de febrero de 2016

EL HÉROE HOMÉRICO


El héroe homérico es noble, valiente y elocuente, de abundantes lágrimas. No le importa llorar en público, como vemos en la Ilíada cuando Aquiles llora desconsoladamente tras la muerte de Patroclo. Pertenece a la categoría de los mortales, siendo el hecho de su muerte el que le otorga la verdadera condición de héroe. Posee fuerza física y arrojo con las que lleva a cabo proezas extraordinarias para alcanzar honra y, sobre todo, una gloria indestructible (ἄφθιτον κλέος ). El héroe homérico representa la aristocracia y quiere ser siempre el mejor y estar por encima de los demás, como por ejemplo, cuando Héctor le dice a Andrómaca “me avergonzaría terriblemente ante los troyanos y troyanas de hermosos peplos si como un cobarde huyera lejos del campo de batalla, pues siempre supe ser valiente y luchar en primera fila”. No controla las emociones ni a veces los sentimientos cuando sienten ira y adhesión a su tribu. En la Ilíada vemos ejemplos que demuestran que la hospitalidad es un vínculo sagrado para el héroe: así en el canto VI, en el encuentro del troyano Glauco y el aqueo Diomedes en medio de la batalla, podemos ver que, tras reconocer sus símbolos respectivos y saberse unidos por distintos lazos (el abuelo de uno fue el huésped del padre del otro), acuerdan no enfrentarse e intercambiar sus armaduras, de oro las del troyano y de bronce las de Diomedes. También vemos ejemplos de amistad como la que unía a Patroclo y a Aquiles.
Además participan en la batalla subidos en carros, que ya habían desaparecido del arte de la guerra a finales de la época micénica. Por eso los héroes homéricos preferían desmontar y mantener la lucha a pié. Sus armas son mezcla de distintos períodos, pero de bronce.

Un héroe que reúne todas estas características sería Héctor, jefe del bando troyano, “el de tremolante casco”. También Odiseo, “el urdidor de engaños”, quien destaca por sus grandes hazañas.

LUCÍA BARREIRO [2ºBac.B]

lunes, 1 de febrero de 2016

Lista 9

βούληται:
οὐρῆσαι:
παρεσκεύασε:
ἐρᾶν:
θηρᾷ:
ἐδόκει:
ὤν:
εἶδον:
προσέλαβον:
καταπηδήσας:
ἔσχε:
προσεκύνησαν:
ἐξῆγον:
ἐπύθοντο:
γενομένοις:
πολιτεύσοιντο:
ἐκπονεῖσθαι:
κατεκόπησαν:

Odisea adaptada por Els Joglars

Atopéi esta adaptacion de A Odisea que creo que vos pode gustar. É un pouco antiga, en branco e negro, pero interesante.

miércoles, 27 de enero de 2016

NOVAS 2016

Botade unha ollada a estas dúas esculturas atopadas recentemente en Creta e premede neste enlace pata ler máis sobre esta nova.



jueves, 21 de enero de 2016

Lista 8

καταφρονῶν:
ὁρᾷς:
εἴη:
ναυμαχεῖν:
ποιούμενος:
ὄντος:
ἐνέβαλλον:
ἐπολιόρκουν:
γένωνται:
ἐβόα:

viernes, 18 de diciembre de 2015

TAREAS NADAL

PARA 2º BACH.

1.- Lista de verbos 7


λέλυσθαι
λαβεῖν
παρέχοι
ἀνέκαυσαν
βουλώμεθα
συνέλαβε
ὑπήκουε
θηρᾷ
ἐγενόμην
ποιῆσαι
πειρῶμαι
παρεγένετο

2.- Texto 12 da Antoloxía de Jenofonte (páxina 47)


Ciro comunica aos gregos o verdadeiro fin da expedición.
Κῦρος μεταπεμψάμενος τοὺς στρατηγοὺς τῶν Ἑλλήνων ἔλεγεν ὅτι ἡ ὁδός ἔσοιτο πρὸς βασιλέα μέγαν εἰς Βαβυλῶνα· καὶ κελεύει αὐτοὺς λέγειν ταῦτα τοῖς στρατιώταις καὶ ἀναπείθειν ἕπεσθαι. Οἱ² δὲ ποιήσαντες ἐκκλησίαν ἀπήγγελλον ταῦτα.

Notas: 1.- ἔσοιτο, optativo de futuro de εἰμί /2.-refírese aos xenerais.

CUESTIÓNS
  1. ¿Cales son os usos do optativo? ¿Cal é o empregado no texto? (cf. 226)
  2. ¿Que é o aumento temporal? (cf. 201). Pon un exemplo sacado do texto.
  3. ¿Que lle ocorre a unha labial máis sigma? (cf. 230 e 315). Explícao coa forma μεταπεμψάμενος.
  4. ¿Que teñen en común as formas μεταπεμψάμενος e ποιήσαντες ?
  5. Helenismos de ἐκκλησία e ὁδός
Lembrade que o participio declínase como tema en -ντ:
Participio de presente: λύων, λύοντος (= desatando)
Participio de aoristo: λύσας, λύσαντος (= habiendo desatado)

3.- Acabar texto do libro "A estatua de Atenea" de Pausanias.

PARA 1º BACH.

Exercicios de reforzo para 1º de Bacharelato:

1-     Declina as seguintes palabras:
ἡ θεά, θεᾶς
ὁ βίος, βίου
ἡ δόξα, δόξης
τὸ ἔργον, ἔργου
ἡ ὁδός, ὁδοῦ
ἡ κεφαλή, κεφαλῆς
ὁ πολίτης, πολίτου

2-     Conxuga os seguintes tempos:
Presente de λέγω
Futuro de ἀκούω
Imperfecto de φέρω
Aoristo de βουλεύω

3-     Analiza morfoloxicamente
ταῖς ἁμίλλαις
τοὺς νόμους
τòν πολίτην
αἱ μάχαι
τὰ ῥόδα
τῇ ἀδικίᾳ
τὰς νήσους

εἰσί
βλέπομεν
ἔφερον
βεβουλεύκατε
ἐκέλευσαν
ἐσθίσουσι
ἐλεγε

4-     Analiza sintácticamente e traduce as seguintes frases:

  Ἡ εἰρήνη καλή ἐστιν.
Αἱ οἰκίαι μακραί εἰσιν.
Οἱ νεανίαι ἔχουσι τύχην
Ἡ ἀρχὴ τῆς μάχης κακή ἐστιν.
Αἱ τῆς ἀγορᾶς οἰκίαι μικραί εἰσιν
Ὁ πολίτης θέλει εἰρήνην τῇ ψυχῇ
Αἱ συμφοραὶ τῶν πολιτῶν μακραί εἰσιν
Ἡ ἡμέρα τῇ στρατιᾷ καλή ἐστιν.
Τὰς ἀνάγκας τοῦ πολίτου ἀκούετε
Τῇ ψυχῇ εἰρήνην ὅδε ὁ νεανίας θέλει.
Οἱ ἀγαθοὶ λόγοι τῶν νεανιῶν τοὺς πολίτας πείθουσιν
Ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος τὴν ἀρετὴν τῆς ψυχῆς διώκει.
Οἱ πόλεμοι κακοί εἰσιν.
Τοῖς νεανίαις ὁ βίος καλός ἐστιν.
Αἰτία εἰρήνης τῇ ψυχῇ ἡ θάλαττα ἐστίν.
Θαυμάζω τὰ ἀγαθὰ ἔργα τῶν πολιτῶν.
Ὦ πολῖτα, τύχην ἔχεις.
Αἱ ἀγαθαὶ ψυχαὶ τῶν ἀνθρώπων τοὺς θεούς πείθουσιν.
Οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἄξιος ἐπαίνου ἐστίν.
Θέλω τὴν φιλίαν ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων.
Τῶν καλῶν πηγή ἐστιν ἡ σοφία.
Ὁ ἀγαθὸς νεανίας τὴν ἀρετὴν τῆς ψυχῆς διώκει.
 Pon en grego as seguintes frases:
As batallas son causa de desgrazas para os soldados.
Os cidadáns levaban os cabalos até a ágora.
En Atenas había xuíces bos e malos.